800 YÜZYIL SONRA HZ. MEVLANA

‘’Ne insanlar gördüm üstlerinde elbise yok, ne elbiseler gördüm içinde insan yok.’’
Hz. Mevlana

Kendimize hiç soruyor muyuz “Hoşgörü insanı, mutasavvıf ve büyük din âlimi Hz. Mevlana'yı yeterince anlatabildik” mi? Bilemiyorum sizi, ama bence o gönül insanını ne yeterince anlayabildik ne de anlatabildik. Gönül insanlarını anlamak için aynı dili konuşmak önemli değil, aynı düşünceyi paylaşmak önemlidir. Aslına bakarsanız, bu bizim bir eksiğimiz hata ayıbımız. Yazdıkları ve yaşadıklarıyla tüm insanlığa sevgi ve hoşgörüyü enjekte eden Hoca Ahmed Yesevi, Hz. Mevlana, Hünkâr Hacı Bektaşi Veli, Yunus Emre, Hacı Bayram Veli gibi daha nice gönüller sultanları olan Türk kültür tarihinin önemli simalarını yeterince tanıyıp ve onların öğretilerini bir yaşam felsefesi olarak benimseyip, davranışlarımızı bunlarla temellendirseydik, her gün giderek artan hiçbir olumsuzluğu yaşamazdık. 

Dünyamızda ahlaki değerlerin erozyona uğradığı, kanaatkârlığın iflas ettiği, haksız rekabetin ayyuka çıktığı, insanın insanı çıkar aracı olarak algıladığı, kin, husumet ve düşmanlık duygularının giderek sele dönüştüğünü nasıl inkâr edebiliriz.

Bu gün kaçımız "Gel, gel, ne olursan ol, gel! İster kâfir, ister Mecusî, ister puta tapan ol, gel! Bizim dergâhımız ümitsizlik dergâhı değildir. Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel!" diyerek gönlümüzü insanlığa ne kadar açıyoruz. Açtığını ifade edenlerin de zaman içinde bunu özde değil sözde yaptıklarına tanık olup psikolojik olarak yıkıma uğramıyor muyuz?  Maalesef bunlar üzücü ama bir gerçek, hem de gün ışığı kadar açık ve seçik ortada. İnsanlığa ve dünyaya karşı borcumuzu ödemek ve sorumluluklarımızı insana yakışır bir düzeyde yerine getirmek istiyorsak ki, istiyoruz, bu durumda, onlara kulak vermeli ve değerlerini bilmeliyiz. Çünkü onların seslenişi bütün insanlığadır.

Yüce Mevla’ya gönül veren, bütün dünyadaki yaratıkları yaratandan ötürü sevmeyi ve bizlere sevgiden söz etmeyi öğreten bir aşk piri olan Hazreti Mevlâna, güzeli, doğruyu, iyiyi, aşkı, hakikati arayanlara müjdeler veren bir sestir. İnsana insanı öğretendir.  İşte bütün mesele burada! Bu gönül insanlarına yeterince kulak vermediğimiz için, insanı yeterince öğrenemedik. Bu yüzden egoizmimizin tutsağı olmaktan kurtulamadık. Bu insanlık için bir zül değil mi, ne dersiniz?
 
Düşüncelerini ruh, akıl ve sevgi üçgeni içinde sunarak; ahlak, bilim ve akıl yolunda yeni ufuklar açanlardan olan Hz. Mevlana, insan düşüncesine yepyeni bir eğilim kazandıran, sevginin, barışın, kardeşliğin, hoşgörünün sembollerinden olup, sadece kendi çağına değil, kendinden sonraki çağlara da ışık tutmuş, fikirleri her çağda taze, yeni ve öncü olmuştur.
Yaşamakta olduğumuz olumsuzluklardan kurtulmak istiyorsak; Hz. Mevlana’nın "Sevgide güneş gibi ol, Dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol, Hataları örtmede gece gibi ol, Tevazuda toprak gibi ol, Öfkede ölü gibi ol, Her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol." ilkesini temel alarak benliğimizi yapılandıralım derim. Yine de işin doğrusunu siz bilirsiniz!